Łacińska nazwa Theobroma cacao została nadana drzewu kakaowca w XVIII wieku przez szwedzkiego naukowca Karla Linneusza.

Kakao, przygotowywane z ziaren zawartych w owocach kakaowca, było stosowane znacznie wcześniej przez Olmeków zamieszkujących terytorium współczesnego Meksyku. Stanowili oni pierwszą wysoko rozwiniętą kulturę Ameryki Środkowej. Te ciepłe i wilgotne tereny były idealne do uprawy wrażliwego drzewa kakaowego.

Majowie, którzy osiedlili się na tych ziemiach kilka stuleci po zniknięciu Olmeków, stosowali nasiona kakaowca do przygotowania gorzkiego i mocno przyprawionego napoju. Pito go, a także stosowano jako ofiarę podczas świętych rytuałów przeprowadzanych przez kapłanów, królów i arystokrację.

Cywilizacja Majów skończyła się nagle i tajemniczo. Na ich miejscu pojawili się Toltecy około 900 roku n.e., a następnie przybyli tu Aztecy. Te dwie kultury zaadaptowały tradycję świętego napoju, który nazwały „xocoatl” (gorzka woda).

Dla Azteków ten gorzki, ostry napój stał się źródłem mądrości i energii, afrodyzjakiem i kojącym balsamem. Ziarna kakaowca z czasem zaczęły również służyć jako lokalna waluta.

Pierwszym Europejczykiem, który spróbował kakao, był Krzysztof Kolumb. Podczas swojej czwartej wyprawy do Nowego Świata w 1502 roku po skosztowaniu napoju stwierdził, że jest zbyt gorzki i ostry. W 1528 hiszpański konkwistador Hernando Cortez sprowadził „brązowe złoto” do Hiszpanii. Do niezwykłego, energetyzującego płynu Hiszpanie dodali m.in. cukier i i nazwali go czekoladą. Napój szybko stał się modnym rarytasem, który był przysmakiem na hiszpańskim dworze przez prawie 100 lat.

W 1615 roku, gdy hiszpańska księżniczka Anna wyszła za mąż za francuskiego króla Ludwika XIII, napój po raz pierwszy skosztowano we Francji. Stamtąd rozprzestrzenił się na inne królewskie dwory, stał się też popularny wśród europejskiej arystokracji. Aż do początku rewolucji przemysłowej konsumpcja czekolady w formie napoju była przywilejem zarezerwowanym wyłącznie dla bogatych.

Kiedy czekolada stała dostępna dla zwykłych obywateli, pionierzy czekolady we Włoszech, Belgii, Niemczech, Holandii i oczywiście Szwajcarii odkryli nową technikę przyrządzania czekolady i stworzyli receptury zmieniając popularny napój w tabliczki.

Wielu wynalazców wniosło istotny wkład we współczesną historię czekolady, ale najbardziej znaczącym ze wszystkich odkryć był prawdopodobnie proces konchowania, wynaleziony przez szwajcarskiego wytwórcę czekolady, Rodolphe Lindta w 1879 roku. Dzięki niemu wcześniej kruchy, chropowaty i gorzki produkt zaczął się rozpuszczać w ustach i urósł do rangi jednej z najbardziej wyrafinowanych przyjemności na całym świecie.