Historia kakao

Kakao – pokarm bogów...

…. W 1753 r. szwedzki specjalista nauk przyrodniczych, Carl von Linné, nadał kakaowcowi przyjemną dla ucha łacińską nazwę Theobroma cacao.

Kakao powstające z ziaren kakaowca zostało jednak użyte po raz pierwszy znacznie wcześniej. Ponad 3000 lat temu tereny stanowiące dzisiejszy Meksyk zamieszkiwane były przez Olmeków – pierwsze wysoko rozwinięte pod względem kulturowym plemiona Ameryki Środkowej. Gorący i wilgotny klimat stwarzał idealne warunki do uprawy wrażliwego kakaowca. Majowie, którzy osiedlili się w tym regionie kilka wieków po zniknięciu Olmeków wykorzystywali ziarna kakaowca do przygotowywania gorzkiego napoju o bardzo wyrazistym smaku. Napój ten składano w ofierze podczas świętych rytuałów odprawianych

przez lokalnych duchownych, władców i wysoko postawionych członków społeczności. Żywot cywilizacji Majów również zakończył się w niewyjaśnionych okolicznościach, a ich miejsce ok. 900 r. p. n. e. zajęli Toltekowie, a następnie Aztekowie. Obydwie kultury przejęły tradycję raczenia się tym świętym napojem, który zyskał nazwę „xocoatl” (xoco = gorzki; atl = woda). Dla Azteków gorzki napój o wyrazistym smaku miał być źródłem mądrości i energii, a jednocześnie afrodyzjakiem i kojącym balsamem. Ziarna kakaowca pełniły wówczas także funkcję waluty i były składane w ofierze bogom.

Pierwszym Europejczykiem, który zetknął się z kakao był Krzysztof Kolumb. W 1502 r., podczas swojej czwartej podróży do Nowego Świata, po raz pierwszy skosztował czekolady, uznając ją za zbyt gorzką i ostrą. Kilka lat później (w 1528 r.) hiszpański konkwistador Hernando Cortés przywiózł brązowe złoto do Hiszpanii, wraz z recepturą wykonania egzotycznego napoju.

Hiszpanie wzbogacili ten wyjątkowy energetyzujący napój o cukier i inne składniki, nazywając powstały w ten sposób rarytas czekoladą. Szybko stała się ona modnym przysmakiem, chętnie spożywanym na hiszpańskim dworze przez blisko 100 lat.

W 1615 r., gdy hiszpańska księżniczka Anna poślubiła francuskiego króla Ludwika XIII, napój dotarł do Francji, skąd rozprzestrzenił się na inne dwory królewskie i stał się popularny wśród społeczności europejskich. Aż do wybuchu Rewolucji Przemysłowej spożywanie 

czekolady – ciągle serwowanej w formie gorącego napoju – stanowiło przywilej bogatych.

 

Wkrótce jednak nadeszła era pionierów czekolady we Włoszech, Belgii, Niemczech, Holandii
i oczywiście Szwajcarii, a także w innych krajach, które pragnęły urzeczywistniać własne ambitne wizje i doskonałe pomysły. To właśnie wtedy odkryto techniki i receptury, na podstawie których
z czasem sporządzono twardą formę popularnego napoju. Wkrótce potem twarda czekolada stała się dostępna dla wszystkich.

We współczesną historię czekolady wkład wniosło wielu wybitnych pionierów, jednak innowacją, która prawdopodobnie poruszyła świat w największym stopniu było opracowanie procesu konszowania. Dokonał tego w 1879 r. szwajcarski wytwórca czekolady Rodolphe Lindt. Dzięki opracowanej przez niego procedurze dotychczas kruchy, piaskowy i nieco gorzkawy materiał zaczął rozpływać się w ustach delektujących się nim osób oraz został podniesiony do rangi najbardziej wysublimowanego rarytasu na świecie.